Als de op één na grootste bandenproducent op basis van omzet is Michelin waarschijnlijk de zwaarste concurrent voor alle bandenfabrikanten. Het Franse bedrijf liep bij de ontwikkeling van bandentechnologie altijd voorop. De vervangbare luchtband, de afneembbare velg en de radiaalband zijn slechts enkele uitvindingen van Michelin. Michelin voorziet alles van banden wat zich op wielen moet voortbewegen. Of het nu op de weg is, in de luchtvaart, de ruimtevaart of voor speciale voertuigen. Kwaliteit, energie-efficiëntie en milieuvriendelijkheid zijn erg belangrijk voor de onderneming. Dat geldt niet alleen voor voertuigbanden van tweesporige voertuigen, maar ook voor bromfietsbanden en motorbanden.

Momenteel leverancier van de MotoGP en opnieuw toonaangevend in de ontwikkeling van bandenkarkassen ACT+, probeert Michelin zijn voormalige marktaandeel van bijna 50% bij de radiaal-motorbanden weer terug te winnen.

Michelin ontwikkelt en produceert banden voor fietsen, scooters, motorfietsen, auto's, bestelwagens, lichte vrachtwagens, vrachtwagens en bussen voor lokaal en langeafstandsvervoer, landbouwtrekkers, landbouwmachines, grondverzetmachines, speciale voertuigen, stadstrams zoals de metro van Parijs, vliegtuigen, spaceshuttles, historische voertuigen van allerlei aard en wedstrijd- en racebanden voor nagenoeg alle motorsportklassen. Het bedrijf beschikt in Ladoux over een groot testterrein, waar het zijn eigen producten in extreme situaties test. Bijzondere bekendheid verwierf de Mille Pattes, een vijf-assig speciaal voertuig dat in de jaren 70 en 80 werd ingezet voor bandentests.

Met de door Edouard Michelin uitgevonden verwisselbare luchtband voor de fiets begint de productgeschiedenis. In 1891 vroeg Michelin patent aan op de demonteerbare luchtband en al snel was er een versie voor auto's. De nieuwe luchtband verhoogde het rijcomfort en het reizen werd door de luchtgevulde banden een stuk aangenamer.[6] In 1913 vond Michelin het demonteerbare stalen wiel uit en in 1923 de eerste lagedrukband (2,5 bar) voor auto's[4], die al een pechvrije afstand van 15.000 kilometer mogelijk maakte. In 1930 volgde ten slotte het patent op een band met ingevulkaniseerde binnenband, de voorloper van de tegenwoordig gebruikelijke tubeless autoband.[5] Eveneens in 1930 ontwikkelde het bedrijf het zigzag-profiel, dat de grip op de weg verhoogde. Verdere technische nieuwigheden volgden: De „Super Comfort Stop“ maakte met zijn lamellenprofiel betere grip op nat wegdek mogelijk[5] en de eerste laagprofielband genaamd „Pilote“ verbeterde het rijgedrag bij hoge snelheid.[5] In 1938 kwam de eerste staalgordelband met staaldraden ter versterking van de band. In 1946 patenteerde Michelin de eerste band met radiaalkarkas, die vanaf 1949 onder de naam „X“ op de markt kwam en een nieuwe industriestandaard vestigde. Vanaf 1955 namen de meeste Europese autofabrikanten het concept van de radiaalband over.[4] Geleidelijk bereikte Michelin op deze manier tal van andere voertuigtypen en markten. Tegelijkertijd startte de serieproductie voor het „tubeless“-systeem: een robuustere luchtdichte rubberlaag direct aan de binnenkant van de band verving de binnenband, die voorheen vaak de oorzaak was van gevaarlijke plotselinge spanningsverliezen. Met de „ZX“ kwam in 1967 de opvolger van de „X“ op de markt. Deze maakte snelheden tot 180 km/u mogelijk bij een hogere veiligheid. De volgende innovatie volgde ten slotte in 1975: het model TRX, dat voor het eerst band en velg verenigde. In 1987 werd de radiaalband ook voor motorfietsen geïntroduceerd. In 1992 slaagde Michelin na meer dan tien jaar intensief onderzoek en ontwikkeling in een nieuwe doorbraak met de introductie van „groene“ banden met lage rolweerstand.[6] De rolweerstand van een band heeft een directe invloed op het brandstofverbruik van een voertuig: een vijfde van de aandrijfenergie in een auto wordt gebruikt om de rolweerstand te overwinnen, bij een vrachtwagen is dat zelfs een derde. Intelligente bandenopbouw en de toevoeging van siliciumdioxide als vulstof in het bandenmengsel maakten het mogelijk de rolweerstand van de Michelin-banden te verlagen. Tegenwoordig is met de Michelin Energytm Saver+ al de vijfde generatie van geoptimaliseerde banden met lage rolweerstand op de markt. Drie jaar later, in 1995, introduceerde de bandenfabrikant in Noord-Amerika de autoband XH4, die een kilometerprestatie van 130.000 kilometer behaalde. Slechts enkele jaren later volgde het Michelin PAX-systeem: zelfs met een lekke band komt een voertuig daarmee bij een maximumsnelheid van 80 km/u nog 80 kilometer ver. Het systeem werd onder andere gebruikt bij de Bugatti Veyron. In 2001 introduceerde Michelin als belangrijkste nieuwigheid de vier-meter grondverzetband: bij een diameter van 4,03 meter en een breedte van 1,50 meter weegt deze 5.300 kilogram. Met een draagvermogen van maximaal 99 ton wordt deze gebruikt op de grootste dumpervrachtwagens ter wereld. Bovendien vormde de vrachtwagenband Michelin X® One een nieuw alternatief voor de dubbele band en droeg bij aan het besparen van emissies bij de productie, kosten bij de aanschaf en brandstof bij het gebruik.[23] Een andere uitvinding voor vrachtwagenbanden was de gepatenteerde „Antisplash“-afvoercontour, die het door bedrijfswagens bij regen opgewervelde spatwater vermindert en de veiligheid op nat wegdek verbetert. Daarnaast verscheen met de Michelin XeoBib een landbouwband die constant met een bandenspanning van slechts één bar gereden kan worden en zo de bodem ontziet.[5] In 2010 kwamen de zomerband Michelin Pilot Sport 3 en de winterband Michelin Alpin A4 op de markt. Een ander bekend product uit recentere tijd is de band-velgcombinatie Tweel[24]: de volledig nieuwe bandenconstructie werkt geheel zonder lucht. Wiel en band zijn door middel van flexibele spaken vast met elkaar verbonden. Zonder verlies aan comfort biedt de Tweel hoge veiligheid, omdat er geen plotseling spanningsverlies kan optreden. Hij wordt onder andere gebruikt bij militaire voertuigen en speciale voertuigen voor rampenbestrijding. In 2016 heeft de Michelin-groep de Braziliaanse tweewielerbandenfabrikant Levorin overgenomen, die jaarlijks ongeveer 20 miljoen banden en binnenbanden produceert